Francuski Koń Wierzchowy
Jest rezultatem krzyżowania arabskich lub angielskich ogierów z miejscowymi klaczami. Najliczniejsze pogłowie osiągnęły konie półkrwi anglonormandzkiej, najbardziej znane i najwyżej cenione. W 1958 r. dyrekcja Stadnin Narodowych postanowiła otworzyć księgę stadną dla koni półkrwi hodowanych w celach sportowych, z wyłączeniem angloarabów, pod nazwą "francuski koń wierzchowy". Oczywiste jest więc, że w nowej rasie brakło spójnośc.
Charakterystyka:
| Wysokość |
| ok. 155 - 170 cm |
| Maść |
| Wszystkie maści. |
| O rasie |
|
Profil często garbatonosy, uszy dosyć gługie, silna szyja, mocne barki, zazwyczaj "wysokonożny". |
